Choroba meningokokowa
Aby skutecznie leczyć zakażenie meningokokowe, należy po wystąpieniu pierwszych objawów natychmiast zgłosić się do lekarza lub wezwać pogotowie, dokładnie opisując objawy.
Objawy
W początkowej fazie podobne są do przeziębienia (gorączka, bóle stawowe, mięśniowe, ogólne złe samopoczucie). Dodatkowo mogą wystąpić: bóle głowy, nudności, biegunka, wymioty, sztywność karku, drgawki świadczące często o zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych.
Charakterystycznym objawem w postępującym zakażeniu jest wysypka wybroczynowa –plamki na skórze całego ciała w postaci drobnych czerwonych punkcików zlewających się w późniejszym okresie w duże plamy, które nie bledną pod naciskiem. Wysypka może być jednym z ostatnich objawów.
U dzieci poniżej 2 roku życia objawy mogą być mniej widoczne, a dominują takie jak:
• brak apetytu,
• biegunka, wymioty,
• spowolnienie, rozdrażnienie, rozpaczliwy płacz, senność lub drażliwość,
• odchylenie głowy do tyłu,
• pulsujące ciemiączko u niemowląt,
• wybroczyny na skórze.
Choroba rozwija się bardzo szybko.
Co ją wywołuje
Choroba wywoływana jest przez bakterie zwane meningokokami, które mogą spowodować zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Mogą również wywołać posocznicę (sepsę) czyli uogólnioną odpowiedź organizmu na zakażenie, określane wspólnie mianem inwazyjnej choroby meningokokowej.
U około 20-40% zdrowych ludzi (nosicieli) meningokoki występują w jamie nosowo-gardłowej, nie powodując żadnych dolegliwości ani objawów.
Kto najczęściej choruje
Dzieci do 4 roku życia, młodzież. Jednak pamiętać należy, że zachorować może każdy, bez względu na wiek. Najbardziej narażone są osoby mające bliskie, bezpośrednie kontakty z chorymi lub nosicielami.
Podobne artykuły: | Polecamy: |
