Nowe zasady postępowania z chorymi na grypę

     1. Jeżeli nie ma możliwości niezwłocznego przyjęcia pacjenta z objawami grypopodobnymi, który zgłasza się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, powinno się go, w oczekiwaniu na badanie, oddzielić od innych osób w izbie przyjęć lub dać mu maseczkę ochronną. Pacjent, który ma jeden lub więcej objawów grypy, powinien, w miarę możliwości, ograniczyć bliskie, w tym intymne, kontakty z innymi osobami i niezwłocznie zgłosić się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej.

     2. Lekarz przeprowadza wywiad, w którym ustala, czy pacjent w okresie ostatnich 7 dni odbył podróż zagraniczną do jednego z krajów, w których nowa grypa szerzy się w populacji albo czy pozostawał w tym okresie w kontakcie bezpośrednim z osobą lub osobami podejrzanymi o zachorowanie na nową grypę A/H1N1.

     3. Po zebraniu wywiadu i zbadaniu pacjenta, lekarz, jeżeli podejrzewa zakażenie wirusem nowej grypy A/H1N1, podejmuje decyzję o leczeniu w warunkach domowych lub hospitalizacji, biorąc pod uwagę stan kliniczny pacjenta.

Polecamy: Wirusy grypy w natarciu

     4. Rekomenduje się leczenie w warunkach domowych, jeżeli wskazania lekarskie nie wskazują na konieczność leczenia w warunkach szpitala zakaźnego. Leczenie w warunkach szpitala zakaźnego powinno  dotyczyć w pierwszej kolejności ciężkich przypadków zachorowań.

     5. Jeżeli lekarz podstawowej opieki zdrowotnej podejmie decyzję o leczeniu w warunkach domowych, wdraża leczenie metodami skutecznymi dla grypy sezonowej oraz przekazuje choremu lub jego opiekunom (domownikom) zalecenia dotyczące opieki nad chorym na grypę w warunkach domowych, w tym o podstawowych środkach ograniczających szerzenie się zakażeń (częste mycie rąk, unikanie kontaktu twarzą w twarz, higiena kaszlu itd.). Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej informuje pacjenta, że w przypadku wystąpienia objawów grypowych u innych domowników, niezwłocznie powinni zgłosić się do lekarza.